20160504_100126

Όταν ήμαστε μικροί, η γιαγιά μου, πολίτισσα και δεινή μαγείρισσα, δεν διανοήθηκε ποτέ να μας ταϊσει έτοιμες κρέμες του κουτιού. Για τα εγγόνια της δεν ήθελε χημείες και εμπιστευόταν μόνο το καλύτερο βούτυρο και το πιο αγνό, πλούσιο, κατσικίσιο γάλα. Στο σπίτι μας είχαμε πάντα κρέμα. Η γιαγιά που βαριόταν τα γλυκά, ήταν πρόθυμη να σου φτιάξει την κρεμούλα που μοσχοβολούσε γάλα και βανίλια, αφού της έπαιρνε τόσο χρόνο-και ανάλογο κόπο- όσο να βράσει ένα αβγό. Μικροί και μεγάλοι είχαμε πάντα πρόχειρο ένα βελούδινο, ελαφρύ γλυκάκι, που ο καθένας προσάρμοζε στα γούστα του: ο παππούς την ήθελε κρύα από το ψυγείο μετά τη μεσημεριανή σιέστα του, η μαμά ζεστή με κανέλα, ο μπαμπάς σε θερμοκρασία δωματίου με γλυκό κουταλιού, η γιαγιά δροσερή με λίγες σταγόνες ροδόνερο και εγώ πασπαλισμένη με σκόνη κακάο. Ο μικρός μου αδελφός την ήθελε σκέτη και ταϊσμένη στο στόμα παρέα με ένα παραμύθι από το ρεπερτόριο της προγιαγιάς.

Στον γιό μου ποτέ δεν αγόρασα έτοιμες κρέμες. Δεν ξέρεις τί περιέχουν, άσε που κάθε φορά πρέπει να ετοιμάζεις τη δόση από την αρχή. Μ’αυτήν εδώ τη σπιτική, τις φτιάχνεις δέκα-δέκα. Την ίδια κρέμα, όμως, ξαναβρίσκω στα γλυκά μου, απλή κι απέριττη σερβιρισμένη στο πρωινό, στολισμένη με κάποιο σιρόπι, με φρούτα ή με γλυκό του κουταλιού μετά από ένα δείπνο. Την βάζω στο γαλακτομούρεκο, στη γαλατόπιτα, την ψήνω τυλιγμένη σε πουράκια και πουγκάκια από σφολιάτα και φύλλο κρούστας.

20160504_095903

Υλικά

1 λίτρο καλό γάλα

6 κ.σ. ζάχαρη

1 φλ. του τσαγιού κορν-φλάουρ (περίπου 60 γρ.)

2 βανίλιες

3 κ.σ. βούτυρο Lurpak

Εκτέλεση

Σε ένα φλιτζάνι γάλα κρύο, διαλύουμε το κορν-φλάουρ.

Σε ένα κατσαρόλι, ζεσταίνουμε το γάλα, σε μέτρια φωτιά μην μας κολλήσει, με τη ζάχαρη και τη βανίλια.

Ανακατεύουμε καλά να λιώσει η ζάχαρη.

Μόλις πάρει βράση, ρίχνουμε το κρύο γάλα με το κορν-φλάουρ, χαμηλώνουμε τη φωτιά και ανακατεύουμε συνεχώς, μέχρι να δέσει η κρέμα.

Την κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε το βούτυρο και ανακατεύουμε καλά μέχρι να λιώσει.

Μοιράζουμε την κρέμα σε ποτηράκια, σε μπολάκια ή σε ρηχά πιάτα, την αφήνουμε να κρυώσει-αν και εγώ την προτιμώ ελαφρώς χλιαρή-και την σερβίρουμε με ό,τι μας κάνει κέφι. Θαρρώ πως απλή και παραδοσιακή, πασπαλισμένη με κανελίτσα, είναι ό,τι καλύτερο!

Lurpak, κάντε τα μαγικά σας!

20160504_100228